Pensioenbijdrage via nettoloon of eindheffing?

Steeds meer werkgevers zoeken alternatieven voor traditionele pensioenregelingen. Individuele pensioenopbouw via een lijfrenterekening wordt populairder, zeker nu de Belastingdienst met standpunt KG:070:2024:1 meer duidelijkheid heeft gegeven. Maar hoe faciliteer je dat als werkgever? Er zijn twee routes en de juiste keuze hangt af van de situatie.

‍

De route via het nettoloon

Bij deze route ontvangt de werknemer gewoon loon. De pensioenbijdrage wordt vervolgens ingehouden op het nettoloon en de werkgever maakt het bedrag rechtstreeks over naar de aanbieder. Het gevolg is dat de werknemer de inleg feitelijk zelf betaalt. De werknemer kan de inleg aftrekken in de inkomstenbelasting, mits er voldoende jaarruimte of reserveringsruimte beschikbaar is. Het belastingvoordeel komt dan achteraf terug via de aangifte.

‍

Deze route is vooral interessant voor werkgevers die weinig administratieve wijzigingen willen doorvoeren. Er is geen discussie over WKR-ruimte en de implementatie is relatief eenvoudig. Voor werknemers die zelf regie willen houden over hun pensioenopbouw, past dit goed.

‍

De route via eindheffing

Bij deze route vergoedt de werkgever de bijdrage en wijst deze aan als eindheffingsbestanddeel binnen de werkkostenregeling (WKR). De bijdrage gaat ten laste van de vrije ruimte.

‍

Het voordeel voor de werknemer is dat deze niet zelf hoeft voor te financieren. De werkgever draagt actief bij en de werknemer behoudt volgens het standpunt van de Belastingdienst onder voorwaarden de aftrekbaarheid.

Deze route past bij werkgevers die pensioenopbouw als arbeidsvoorwaarde willen positioneren. Het voelt voor de werknemer als een actieve bijdrage van de werkgever, omdat het bedrag niet via het loon loopt. Bij de nettoloonroute verhoogt de werkgever het loon en verrekent het bedrag vervolgens weer. Het eindresultaat is hetzelfde, maar bij eindheffing is de bijdrage voor de werknemer zichtbaarder als extraatje.

‍

Wat zegt de Belastingdienst?

In standpunt KG:070:2024:1 heeft de Belastingdienst verduidelijkt dat de fiscale aftrek voor de werknemer in beide situaties behouden kan blijven. De voorwaarde is dat de inleg drukt op het inkomen van de werknemer. Beide routes zijn dus fiscaal uitvoerbaar, mits aan de voorwaarden wordt voldaan. Belangrijk is wel dat de werkgever niet zomaar brutoloon kan omzetten in lijfrente-inleg zonder loonheffingen. De Belastingdienst waarschuwt hier expliciet voor.

‍

Welke route past bij jouw klant?

Er is geen beste route. De juiste keuze hangt af van de situatie van werkgever en werknemer.

‍

‍

Voor mkb-bedrijven met beperkte WKR-ruimte is de nettoloonroute vaak praktischer. Voor werkgevers die pensioen nadrukkelijk als arbeidsvoorwaarde willen inzetten, kan eindheffing aantrekkelijker zijn.

‍

Wat betekent dit voor werkgevers die met Vive werken?

Bij Vive zijn beide routes mogelijk. De werkgever faciliteert de pensioenopbouw en de werknemer houdt een eigen pensioenrekening met volledig inzicht via de app. Er is geen traditionele pensioenregeling nodig en de implementatie is eenvoudig.

‍

Het standpunt van de Belastingdienst geeft werkgevers meer flexibiliteit om pensioenopbouw te faciliteren op een manier die past bij hun organisatie. Welke route je ook kiest, het resultaat is hetzelfde: medewerkers bouwen fiscaal vriendelijk vermogen op voor later.

‍

Wil je weten hoe dit er in de praktijk uitziet? Bekijk de brochure voor mkb-werkgevers.